Je hebt je presentatie voorbereid.
Je kent je verhaal.
Je weet dat je rustig moet ademen, oogcontact mag maken en niet te snel moet spreken.
En dan sta je voor een publiek.
Je hartslag gaat omhoog. Je ademhaling verandert. Je stem reageert. Misschien maak je jezelf plots kleiner of begin je sneller te praten. Alle kennis is er nog. Maar je lichaam vertelt op dat moment een ander verhaal.
Ik ken dat gevoel heel goed.
Als kind kreeg ik rode wangen wanneer alle ogen op mij gericht waren. Mijn knieën knikten. Mijn handen trilden. Ik vond het verschrikkelijk om bekeken te worden. Het idee dat al die ogen iets van mij vonden, maakte me ontzettend onzeker.
Best bijzonder als je weet dat ik later voor theater koos. En toch heeft net acteren mij dichter bij mezelf gebracht. Niet omdat ik leerde doen alsof. Of omdat ik plots geen spanning meer voelde.
Integendeel. Ik leerde omgaan met die spanning en met de blik van de ander. Ik ontdekte wat er in mijn lichaam gebeurde wanneer ik voor een publiek stond én wat ik kon doen om daar niet door overspoeld te worden.
Theater gaf me technieken. Voor mijn stem, mijn ademhaling, mijn lichaam, mijn focus en hoe ik ruimte inneem. Die technieken gebruik ik niet om iemand anders te worden. Wel om mezelf te kunnen blijven wanneer alle ogen op mij gericht zijn.
Techniek om meer jezelf te kunnen zijn
Mijn achtergrond ligt in het fysiek theater. Daar leerde ik heel bewust werken met stem, lichaam, ademhaling, ruimte en energie.
Die technieken neem ik vandaag nog altijd mee in mijn presentatietrainingen.
Want je kunt rationeel perfect weten hoe je wilt overkomen. Maar zodra je voor een groep staat en de spanning stijgt, reageert je lichaam mee.
De vraag is dus: Hoe zorg je ervoor dat wat je weet, ook beschikbaar blijft op het moment dat je het nodig hebt?
Daarvoor moet kennis uit je hoofd en in je systeem, in je lichaam komen. Door te oefenen. Feedback te krijgen. Bij te sturen. Opnieuw te proberen. Niet tot je een perfect ingestudeerde spreker wordt. Wel tot je meer mogelijkheden hebt en bewuster kunt kiezen wat je doet wanneer je voor een publiek staat.
“Niet om iemand anders te worden. Wel om mezelf te kunnen blijven wanneer alle ogen op mij gericht zijn”
Linda Myncke
Wat een VR-bril mij daarover leerde
Toen ik Virtual Reality begon te gebruiken in mijn presentatietrainingen, werd dat verschil tussen weten en ervaren heel zichtbaar.
Je zet een VR-bril op. Je weet dat de zaal niet echt is. Je weet dat de mensen niet echt naar je kijken. En toch reageert je lichaam.
Dat vind ik zo interessant. Niet de technologie op zich, maar wat ze zichtbaar en voelbaar maakt bij de persoon die ermee oefent.
VR creëert een omgeving waarin je kunt ervaren wat er met je gebeurt wanneer je voor een publiek staat. Je kunt observeren. Oefenen. Bijsturen. En opnieuw proberen.
Voor mij is dat een heel concreet voorbeeld van wat Human & Tech kan betekenen voor leren. Technologie neemt het presenteren niet van je over. Ze geeft je wel nieuwe mogelijkheden om het te oefenen.
Wat betekent dat voor hoe we leren presenteren?
We investeren veel in kennis. In technieken, modellen en inzichten over presenteren.
Maar hoeveel ruimte geven we mensen om die kennis ook daadwerkelijk te oefenen?
Om te ervaren wat er gebeurt wanneer er plots twintig paar ogen naar hen kijken?
Om te ontdekken wat spanning doet met hun stem, ademhaling en lichaam?
En vooral: om daarmee aan de slag te gaan vóór het moment waarop het er echt toe doet?
Daar ligt voor mij een belangrijk stuk van leren presenteren. Weten wat je moet doen is een begin. Door te oefenen, te ervaren en opnieuw te proberen, maak je het steeds meer van jezelf. Want uiteindelijk sta je niet alleen met je hoofd voor een publiek. Je hele lichaam staat mee op dat podium.
Benieuwd naar hoe we tijdens The Learning Shift leren, ervaren en technologie samenbrengen? Ontdek de eerste editie van The Learning Shift.
Met dank aan Joke Houbraken en Bram Laenen voor de foto’s.
Warme groet,
Linda Myncke
Oprichter A+Muze
Spreken met impact | Storytelling | VR-presentatietraining
Verhoog de impact van je boodschap en straal op jouw podium 